2015…İyiliklerle Gel..

Ara. 31 Güncel, Yaşam 2015…İyiliklerle Gel.. için yorumlar kapalı

 

 

Bir yılı daha tamamlıyoruz. Bir kaç saat kaldı. Geriye dönüp düşünmek , ah’ lar vah’lar beni  derinlere çeksin istemiyorum. Üzüntülerimi hatırlamak işime gelmiyor. Zira onları an’larımda yaşadım. Hepsi evrende olmaları gereken yerdeler. Peşime takıp onlarla gezmeyeceğim. Ne halleri varsa görsünler. İnsanlardan, sevenlerden, sıcak yüreklerden uzak dursunlar. Ben geleceğe  bakacağım. Yeni gelen bir yılı umutla karşılayıp, çevreme olumlu enerjimi yayıp, yoluma devam edeceğim.

Bu yolculukta yanımda olan, olmayan, olamayan herkesin yeni yılını kutluyor; iyiliklerle karşılaşmanızı diliyorum.

 

Oya ENGİN/31.12.2014 İstanbul

Merry Christmas…

Ara. 24 Güncel Merry Christmas… için yorumlar kapalı

 

 

Noel’i kutlarım. 2015 tüm acıları geride bırakan, umutlarımızın yeniden yeşereceği bir yıl olsun. Bize ve insanlığa uğur getirsin… Better years, all together, hand in hand HAPPY NEW YEAR!

 

Oya Engin/24 Aralık 2014 İstanbul

Kayboluş…

Ara. 12 Güncel, Yaşam 1 comment

 

 

 

Hem fiziksel hem de ruhen kaybolduğum bir anımı anlatmak istiyorum. Kısacık bir andı. Ama yaşamımda etkisi büyük oldu.

Annemle Kapalıçarşı’ya gitmiştik. 6 yaş civarında olmalıyım. Gezdik, alışveriş yaptık. Sıra kuyumculara geldi. Galiba altın da alacaktık. Annem vitrinlere baktıkça ben de küçük boyumla benden yükseklerde duran  ışıltılı dünyanın içinde kayboluyordum. Her vitrin başka bir dünya, başka bir kayboluştu. Boyum yetmiyor, vitrinin içindekilerin tamamını göremiyordum.  Sürekli biraz daha yükselmek, bu ışıltılı dünya içine biraz daha girmek istiyordum.

En son alış veriş ettiğimiz kuyumcunun vitrini önünden ayrılırken  annemin elini tuttum. Hala gözümü altınların ve lambaların ışıltısından alamıyordum. Annemle el ele yürüyoruz ancak ben o büyülü,  ışıltılı dünyanın etkisinden çıkamıyordum.

Devamını oku ►

Haram…

Ara. 09 Güncel, Yaşam 3 comments

 

 

Köpeğini gezdirmeye götürdüğünde bakkalın kızı mutlaka uzaktan seslenirdi.

“Ablacığım, getir de biraz seveyim.”

Her zaman yüzündeki kocaman gülümsemesiyle köpeği sevmek için sabırsızlanırdı.

Köpek de kendisine yöneltilen bu sevgi dolu davete hızla cevap verir ,  sahibinin elindeki tasmayı zorlayarak  bakkalın kapısına doğru heyecanla seyirtirdi.

O gün, kız yine  seslenmişti. Köpek, sahibini çekiştire çekiştire dükkanın kapısında yere çömelmiş kızın iki yana açılmış kollarının arasına atlamaya hazırlanırken birdenbire  gelen canhıraş bir ses hem köpeğin sahibini hem de bakkalın kızını oldukları yere adeta mıhladı. İkisi de bakkalın içinden telaşla çıkan kadına baka kaldılar.

Devamını oku ►