Zengin, fakir, çoluk, çocuk, genç, ihtiyar simit sevmeyen insan  pek azdır. Bana yurdunu anlat dendiğinde bir çok kişi simitten bahsetmeden geçmez.  Bu leziz susamlı halka adeta ülkemizin sembollerindendir. Adı, şekli, tadı şehirden şehire değişse de  simit bizim baş yiyeceklerimizden olmaya devam edecek gibi görünüyor.  Hele de yanında demli bir çay biraz da peynir…  İşte o zaman değmeyin keyfine.

Simit sevgisi herkesin çocukluk yıllarında başlar.  Her çocuk mutlaka evinde  ya sabah kahvaltısında ya sokakta oynarken, okul çıkışı  ya da akşam ailesiyle birlikte simit yeme keyfine varmıştır. Evde yapılması pek mümkün olmayan bir yiyecektir. Yapılsa da her zaman aynı lezzet tutturulamıyor. Yani  sureti aslını yaşatamıyor.

Devamını oku ►