Havaalanlarındaki çok bilindik telaşlı kalabalıklar onu hep yormuştu. İsterdi ki; evden çıkar çıkmaz, bir avazda uçağın merdivenlerinden çıkıp mutlaka cam önü koltuğuna rahatça kurulsun. Oysa daha evin  kapısından çıkışta başlardı onun karmaşası. “Bileti unuttum mu, kimlik yanımda mı, pasaport çantada mı, ilaçlar alındı mı, tırnak makasım tamam mı, bozuk para var mı?” bu sorular uzar giderdi. Hep bir şeyleri eksik yapma hissi onu terk etmese de şimdiye kadar ki yolculuklarında unuttuğu önemli bir şey olmamıştı.

Yine valizi elinde bu kez uçak yerine özel aracı ile yolculuk yapmaya hazırlanıyordu. İstikamet anneannesinin köyüydü. Gün doğumunu yolda karşılasın diye alacakaranlıkta evden ayrıldı. Bu kez havaalanı kargaşası, insanı tedirgin eden anonslar, güvenlik kabinleri yoktu. Aracının konforunda ilk kez yolculuk yapacağı için ayrıca heyecanlıydı. Sevdiği müziklerden bir seçki hazırladı. Bir de yeni arkadaşı piposu vardı. Henüz hakkını vererek içemiyordu ama kahve yanında iyi gidiyordu.

Devamını oku ►