Beyaz saçlı insan annem galiba beni çok sevdi. Bal rengi gözlerini benim benekli tüylerimden hiç ayırmıyor. İnsan ablam ortalıkta görünmüyor. Oysa şu anda ona çok ihtiyacım var. Biraz ses çıkarsam belki duyar da yanımıza gelir.
-Miyv…
Bakınıyorum, gelen giden olmuyor. İnsan annem bana devamlı bir şeyler söylüyor. Onu da dinlemek istiyorum ama insan ablamı da yanımızda olsun. Bu kez daha güçlü ses çıkarıyorum.
-Miyv…
Koridorda ayak sesleri duyuluyor. İşte insan ablam nihayet göründü. A aaa! Kıyafetlerini değiştirmiş. Demek sokaktan eve gelince kıyafetler değiştiriliyor. Bizim hiç öyle dertlerimiz yok. Doğduğumdan beri aynı tüyler üzerimde.
İnsan annem beni yerden alıp kollarının arasında tutarak koridordan başka bir odaya doğru yürüyor. Bir şey söylemeden geçemeyeceğim. Ben bu kucakta taşınma işini çok sevdim. Hem güvenli sıcacık kollar arasındayım hem de her yeri yukarıdan izleyebiliyorum.




Son yorumlar