Category: İnsanlar

Adı Fatma…

 

Altı yıl önce yazdığım bir yazıyı yeniden paylaşmak istedim.

Tüm şehit anaları için…

 

Yine terör belası, yine sönen ocaklar, yine yanan yürekler ve yine ağlayan anneler.

İşte o annelerden biri… Adı Fatma.

54 yaşında. Tek oğlunu terör nedeniyle kaybetmiş bir anne.

Adı Fatma’nın hayatı ikiye ayrılmış. Oğlunun şehit olmasından öncesi ve oğlunun şehit olmasından sonrası diye. Devamını oku→

Komşu.. Komşu…

 

 

Tv de yemek programını dinliyorum. Seyretmiyorum ama evde seyredenler olduğu için zorunlu olarak uzaktan da olsa kulak misafiri olmak zorunda kalıyorum.  Sesini yaya yaya konuşan sunucu hanım kızımız mutfakta konuğunu ağırlarken hiç durmadan da konuşuyor.

Günün tarifleri, hanımlarının yaptıkları gün toplantısında ikram edebilecekleri yiyecekler. Neler yaptılar görmedim ama programın sonunda sunucu kızımızın söylediği bir cümle beni çok rahatsız etti. Diyebilirsiniz, rahatsız olacak o kadar şey arasında bula bula bunu mu buldun? Buldum işte… Kızımız diyor ki; ohhh, (burada o kulak tırmalayıcı sesi iyice tuhaflaşıyor) işte böyle bir sofrayla gününe gelen komşularını kıskançlıktan çatlatırsın.

Devamını oku→

Hazır Değilim…

 

 

“Anne, yine başlama lütfen. Ne alıp veremediğin var şu kızla?”

Annesi ne zaman evine gelse ne yapar ne eder konuyu eltisiyle ilişkisine getirirdi. Gül desenli fincanın üzerinden bakan çakır gözlerinden taşan sitemkâr bir edayla aldı kahvesinden ilk yudumunu. Sonra yeniden başladı söze, kaldığı yerden.

“Temizlikle uğraşma, birini bul. Bak; hiç gördün mü Elmas’ın  elinde bir toz bezi?”

“Anne, sıkılıyorum bunları konuşmaktan ama…”

“Sen eskiden böyle değildin. Su gibiydin, su. Neden hala bir yardımcın yok? Tut bir tane yabancı uyruklu kadın. Ama sakın genç olmasın. Kocan var, kocan. Seni ben bu aileye verdiğimde bir evin bir kızıydın, bir yumurta kırmasını bile bilmezdin. Bakıyorum da şimdi mutfaktan çıkmıyorsun.”

Devamını oku→

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter