Tag: koku

Kırık Kollu Berjer Koltuk

 

 

Cavidan; o gün alış veriş yapması gerektiğinden işten biraz erken çıktı.  Akşam liseden iki kız arkadaşıyla ev partisi yapacaklardı. Birkaç atıştırmalık, biraz içecek, nostaljik hikâyeler az biraz da dedikodudan ibaret küçük bir toplantı.

Hava ısırgan bir rüzgârla insanı üşütürken bir yandan da dinamik kılıyordu. Hızlı adımlarla markete ilerlerken kafasının içindeki yarın tamamlaması gereken raporun son maddeleri ile yardımcısının mutfak dolaplarının kapaklarının silip silmediği sorusu birbirine karıştı. Her seferinde sıkı sıkı tembihlemesine rağmen evi bir türlü istediği gibi temizlenmiyordu. Para istemeye gelirken iyi, iş yapmaya gelirken üstünkörü. Ah bir evinin kadını olamamıştı ki, her yeri kendi temizlesin. Yemeklerini istediği gibi pişirsin. Temizlik bezlerini iş bittikten sonra yıkayıp, çamaşırlığa boy sırasına göre dizsin.  Boy sırası çok önemliydi. Annesi yıllarca kızına  ev kadınlığını öğretmeye çalışırken, her defasında çamaşırların ipe boy sırasına göre dizilmesi gerektiğini söyleyip durmuştu. Olmamıştı bir türlü.  Evinin işini kendi yapabilen bir kadın olamamıştı. Yoğun iş yaşamının içinde neredeyse eve bile zor giriyordu. Uzunca bir süredir ev hayatına karşı bir özlem duymaya başladığını hissetti.

Devamını oku ►

Adım Zeytin…

Merhaba..

Ben bir köpeğim.  Adım Zeytin…

İki yaşındayım. Karlı bir günde  şu anda çok sevdiğim bir abla beni kucağına aldı ve şimdiki evime Oya ablamın yanına getirdi… Önce çok korktum. O gün hiç sesimi çıkaramadım. Evde bir sürü kişi vardı, üç abla, bir abi, yaşlı bir amca ve beyaz saçlı bir teyze.. Amca hastaymış.. Herkes onun etrafında dolanıyordu. Beyaz saçlı teyze de  yeni ameliyat olmuş.. Off ne çok hasta varmış  bu yeni evde…

Devamını oku ►

Zamanın Kokusu…

 

Uzun  zamandır gardrobumu düzeltmek istiyordum. Kıyafetlerin düzeni bozulmuş, yazlıklar ve  kışlıklar birbirine karışmış bir vaziyetteydi. Ne zaman kapısını açsam içime bir sıkıntı basıyor , önce göz zevkim bozuluyor, sonra bu dolabı düzeltmek ve temizlemek için uzunca bir zaman aynı odanın ve   askılarıyla yatağın üzerine yığılmış bir sürü kıyafetin içinde kalmak zorunda olacağım düşüncesi beni boğuyordu. Dolabımı kimseye elletmediğimden iş başa düşünce  çaresiz bir sabah  erkenden kolları sıvayarak  işe giriştim.

Devamını oku ►

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter