Category: Güncel

Avuç Kadar Bir Kedi 4

 

 

Çiş, kaka işlerini hallettik. Yeme içme de tamam. E ee! Ben nerede uyuyacağım?

Şöyle bir etrafıma bakınıyorum. Gayet güzel yerler var uyuyacak, acaba oralarda yatmama izin verirler mi? Hele şu ışıklı kutunun karşısındaki kanepe tam benlik. Eski evimdeki babaanne de öyle bir kanepeye uzanır, ışıklı kutudaki hareketleri izlerdi. Yok hareket değil, dizi dizi… İnsanlar akşam oldu mu hep o dizileri izliyorlar. Nereden mi biliyorum? Kedi annem anlatmıştı.

Teraslı eve sığınmadan önce  sokaklarda yaşayan bir canmış. Onun annesi ve diğerleri… Kedi annem her gece ortalıktan el ayak çekilince çöp kutularını karıştırmaya çıkarmış. Kapıların önündeki çöp poşetlerini de…  İşte o zaman evlerin pencerelerden sokağa yayılan sesleri duyarmış.  Yaz mevsimiyse açık pencerelerin kenarına oturur içerisini gözetlermiş. Işıklı kutunun içinde bazen kavgalar, savaşlar, bazen de çok komik şeyler olurmuş. Kedi annem en çok,  bir okul filmini severmiş. Okulda sevimli haylaz öğrenciler, çok disiplinli ama bir o kadar da pamuk kalpli bir müdür varmış. Ama annem en çok ama en çok kısa boylu şişman kadını seviyormuş. Bir gün kardeşlerimizle süt içtikten sonra karnının üzerinde yatarken bize şunu demişti.

Devamını oku→

Avuç Kadar Bir Kedi 3

 

 

Beyaz saçlı insan annem galiba beni çok sevdi. Bal rengi gözlerini benim benekli tüylerimden hiç ayırmıyor. İnsan ablam ortalıkta görünmüyor. Oysa şu anda ona çok ihtiyacım var.  Biraz ses çıkarsam belki duyar da yanımıza gelir.

-Miyv…

Bakınıyorum, gelen giden olmuyor. İnsan annem bana devamlı bir şeyler söylüyor. Onu da dinlemek istiyorum ama insan ablamı da yanımızda olsun. Bu kez daha güçlü ses çıkarıyorum.

-Miyv…

Koridorda ayak sesleri duyuluyor. İşte insan ablam nihayet göründü. A aaa! Kıyafetlerini değiştirmiş. Demek sokaktan eve gelince kıyafetler değiştiriliyor. Bizim hiç öyle dertlerimiz yok. Doğduğumdan beri aynı tüyler üzerimde.

İnsan annem beni yerden alıp kollarının arasında tutarak koridordan başka bir odaya doğru yürüyor. Bir şey söylemeden geçemeyeceğim. Ben bu kucakta taşınma işini çok sevdim. Hem güvenli sıcacık kollar arasındayım hem de her yeri yukarıdan izleyebiliyorum.

Devamını oku→

Avuç Kadar Bir Kedi 2

 

Of! Ne heyecanlı yolculuktu. Bizim terasın olduğu yokuştan aşağı inen tüp gaz kamyonetinin çıkardığı gürültüden de daha fazla ses duydum bu otobüsün içinde. Bir de insanlar ne kadar çok konuşuyorlar. Oysa susup hiç kimseyi rahatsız etmeden yolculuk yapsalar, pencereden dışarısını izleseler, biraz düşüncelere dalıp hayaller kursalar ne güzel olur.  Ama beni kafesli çantasında taşıyan kırmızı kabanlı kadın hiç konuşmadı. Sadece birkaç kez bana seslenerek,

-Ben buradayım, seni anneye götürüyorum, dedi. Demek kedi annemden başka bir de insan annem olacaktı. Nasıl biri acaba? Annemin yumuşacık tüyleri vardı. Umarım insan annem de yumuşak ve sıcacık bir kadındır.

Uzun bir yolculuktan sonra otobüsten indik. Kocaman bir caddedeydi burası. Her yer ışıl ışıl. Hiç bizim köyün sokağına benzemiyordu. Köydeki evimde ev sahiplerimiz erken yatar, sabah ezanı okunmadan hemen önce uyanırlar, evin tüm ışıklarını yakarlardı. Biz bütün gece terasta karanlıkta otururduk. Oysa ben aydınlığı çok seviyorum. Her yer ışıl ışıl parlasın istiyorum.

Devamını oku→

Avuç Kadar Bir Kedi 1

 

Ben,  avuç kadar bir kediyim.

Nereden mi biliyorum? İnsanlar beni ellerine aldıklarında bir avuç kadar yer kaplıyorum da ondan. Dün sabah yaşadığım köyde, evimin terasında annem ve iki kardeşimle önümüze konan yemekleri yerken öksürüğümün iyice arttığını fark ettim. Sanki nefes alırken ciğerlerimden de ses çıkıyor. Annem kardeşlerimden daha çok benimle ilgileniyor ama bir türlü iyileşmiyorum. Offf! Ne fena… Kardeşlerim ne güzel hoplayıp, zıplıyorlar. Neşeleri de yerinde. Üstelik benden de daha şişmanlar. Keşke ben de onlar gibi olsam. Bu yüzden önümüze konan yemekleri çabucak yiyorum. Güçlü olup çabuk iyileşmek istiyorum.

Bugün hava çok rüzgârlı. Annem beni karnının üzerine yatırıp kollarıyla sarmaladı ama ben bir türlü ısınamadım. Bütün gün böyle yattık. Annem yanımdan hiç ayrılmadı. Canım annem, onu çok seviyorum.  Evdekilerin konuşmalarından duydum. Kardeşlerim arasında anneme en çok ben benziyormuşum. Kimseye çaktırmıyorum ama bu beni çok mutlu ediyor.

Uyumuşum. Uykumun arasında bazı sesler duydum. Rüya zannettim önce ama bize her gün yemek veren ev sahibi abla sokaktan geçen iki kadınla konuşuyordu. Gözlerimi aralayarak konuşmaları dinledim.

Devamını oku→

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter