Avuç Kadar Bir Kedi 2

  Of! Ne heyecanlı yolculuktu. Bizim terasın olduğu yokuştan aşağı inen tüp gaz kamyonetinin çıkardığı gürültüden de daha fazla ses duydum bu ...

Avuç Kadar Bir Kedi 1

  Ben,  avuç kadar bir kediyim. Nereden mi biliyorum? İnsanlar beni ellerine aldıklarında bir avuç kadar yer kaplıyorum da ondan. Dün sabah...

Ah Şu Çocuklar…

  Bu yıl 37. si Yapılan Tüyap İstanbul Uluslararası Kitap Fuarı’na  her yıl okur olarak katılırım. Taksim meydanındaki büyük otelin altında aç...

37. Uluslararası İstanbul Kitap Fua...

Değerli okurlar 10-18 Kasım 2018 tarihleri arasında  Tüyap  Fuar ve Kongre Merkezinde gerçekleşecek  Tüyap 37. Uluslararası İstanbul Kitap fuarında bu...

Yaşam

Ah Şu Çocuklar…

  Bu yıl 37. si Yapılan Tüyap İstanbul Uluslararası Kitap Fuarı’na  her yıl okur olarak katılırım. Taksim meydanındaki büyük otelin ...

Hikaye

Çay Gibi…

    Burçe ve Ali  on yıl boyunca hiç karşılaşmamışlardı. İlk kez o gün yüz yüze görü...

Kültür

Nasıl Yazdım?

  Kitaplarımın yolculuğundan bahsetmek istiyorum bu yazımda. Birkaç kişi “Nasıl başladın kitap yazmaya?”diye sorunca ben de çocuk ki...

Gezi

Gaziantep Gezisi…

    Gaziantep deyince aklınıza ne geliyor? Tarih, kebap ve tatlılar. Benim artık aklıma gelen bir şey daha var.  Şehrin bir ...

Kitaplarım

Fısıldayan Zeytin Ağacı

Fısıldayan Zeytin Ağacı

Fısıldayan Zeytin Ağacı "Ayza, Kazdağları’nda yaptıkları kısa tatilde zeytin ağacının önemini keşfediyor. Anneannesinin çocukluğunun geçti...

Avuç Kadar Bir Kedi 2

 

Of! Ne heyecanlı yolculuktu. Bizim terasın olduğu yokuştan aşağı inen tüp gaz kamyonetinin çıkardığı gürültüden de daha fazla ses duydum bu otobüsün içinde. Bir de insanlar ne kadar çok konuşuyorlar. Oysa susup hiç kimseyi rahatsız etmeden yolculuk yapsalar, pencereden dışarısını izleseler, biraz düşüncelere dalıp hayaller kursalar ne güzel olur.  Ama beni kafesli çantasında taşıyan kırmızı kabanlı kadın hiç konuşmadı. Sadece birkaç kez bana seslenerek,

-Ben buradayım, seni anneye götürüyorum, dedi. Demek kedi annemden başka bir de insan annem olacaktı. Nasıl biri acaba? Annemin yumuşacık tüyleri vardı. Umarım insan annem de yumuşak ve sıcacık bir kadındır.

Uzun bir yolculuktan sonra otobüsten indik. Kocaman bir caddedeydi burası. Her yer ışıl ışıl. Hiç bizim köyün sokağına benzemiyordu. Köydeki evimde ev sahiplerimiz erken yatar, sabah ezanı okunmadan hemen önce uyanırlar, evin tüm ışıklarını yakarlardı. Biz bütün gece terasta karanlıkta otururduk. Oysa ben aydınlığı çok seviyorum. Her yer ışıl ışıl parlasın istiyorum.

Devamını oku→

Avuç Kadar Bir Kedi 1

 

Ben,  avuç kadar bir kediyim.

Nereden mi biliyorum? İnsanlar beni ellerine aldıklarında bir avuç kadar yer kaplıyorum da ondan. Dün sabah yaşadığım köyde, evimin terasında annem ve iki kardeşimle önümüze konan yemekleri yerken öksürüğümün iyice arttığını fark ettim. Sanki nefes alırken ciğerlerimden de ses çıkıyor. Annem kardeşlerimden daha çok benimle ilgileniyor ama bir türlü iyileşmiyorum. Offf! Ne fena… Kardeşlerim ne güzel hoplayıp, zıplıyorlar. Neşeleri de yerinde. Üstelik benden de daha şişmanlar. Keşke ben de onlar gibi olsam. Bu yüzden önümüze konan yemekleri çabucak yiyorum. Güçlü olup çabuk iyileşmek istiyorum.

Bugün hava çok rüzgârlı. Annem beni karnının üzerine yatırıp kollarıyla sarmaladı ama ben bir türlü ısınamadım. Bütün gün böyle yattık. Annem yanımdan hiç ayrılmadı. Canım annem, onu çok seviyorum.  Evdekilerin konuşmalarından duydum. Kardeşlerim arasında anneme en çok ben benziyormuşum. Kimseye çaktırmıyorum ama bu beni çok mutlu ediyor.

Uyumuşum. Uykumun arasında bazı sesler duydum. Rüya zannettim önce ama bize her gün yemek veren ev sahibi abla sokaktan geçen iki kadınla konuşuyordu. Gözlerimi aralayarak konuşmaları dinledim.

Devamını oku→

Ah Şu Çocuklar…

 

Bu yıl 37. si Yapılan Tüyap İstanbul Uluslararası Kitap Fuarı’na  her yıl okur olarak katılırım. Taksim meydanındaki büyük otelin altında açıldığı yıllardan beri. Uluslararası kimlik de kazanmasıyla oldukça gelişen fuar katılımcılar ve ziyaretçiler açısından ayrıcalıklı bir hale geldi.

Tam  otuz yedi yıl. Bazıları için koca bir ömür, bazıları içinse göz açıp kapayıncaya kadar geçen bir süre. Son dört yıldır yazar olarak katıldığım fuarda çocuk kitabı yazarı olduğum için haliyle daha çok çocuklarla haşır neşirim. Yetişkinler ile de iletişim halindeyim elbette. Bu yıl yine iki gün imza günüm vardı. Okullarıyla gelen, aileleriyle gelen ve tek başlarına gelen, hepsi çok özel ve değerli çocuklar.

Devamını oku→

37. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı

Değerli okurlar 10-18 Kasım 2018 tarihleri arasında  Tüyap  Fuar ve Kongre Merkezinde gerçekleşecek  Tüyap 37. Uluslararası İstanbul Kitap fuarında bu yıl da  birlikte olacağız.  Tüm yıl boyunca gerek yayınevime gerek kişisel sosyal medya hesaplarıma gerekse iletişim kanallarıma yolladığınız mesajlar, iyi dilekler, övgüler ve görseller için kucaklarca teşekkürler.

14 Kasım 2018 Çarşamba ve 15 Kasım 2018 Perşembe günleri Tüyap Fuar ve Kongre Merkezi 3. salon 3509B standında gün boyu birlikteyiz. Görüşmek üzere…

 

Oya ENGİN/08 Kasım 2018, İstanbul

  • RSS
  • Facebook
  • Twitter